1.10 ประเภทของกิจการ วิสาหกิจชุมชน
1.11 ประเภทของผลิตภัณฑ์ ผลิตผลทางการเกษตรที่เป็นวัตถุดิบและผ่านกระบวนการแปรรูปเบื้องต้น
1.12 ประวัติกิจการ ชาวบ้านที่นี่มีอาชีพหลักคือทำนา พันธุ์ข้าวที่นิยมปลูกส่วนใหญ่จะเป็นหอมกระดังงา ซึ่งเป็นข้าวพันธุ์พื้นเมืองดั้งเดิมของ จ.นราธิวาส อีกพันธุ์ก็คือพันทะนาน ภาษามาเลย์เขาเรียกซีบูกาแต เป็นข้าวที่ให้ผลผลิตสูง นอกนั้นจะเป็นพวก กข ที่เจ้าหน้าที่เข้ามาส่งเสริม แต่ผลผลิตก็สู้ข้าวพันธุ์พื้นเมืองไม่ได้ อาจจะเป็นเพราะสภาพพื้นที่ส่วนใหญ่จะเป็นดินเปรี้ยว เหมาะกับข้าวพันธุ์พื้นเมือง ทำให้เติบโตได้ดีและให้ผลผลิตสูง" แม้ว่าหอมกระดังงาจะเป็นข้าวที่ทำรายได้หลักให้แก่ชาวบ้านในตำบลพร่อน แต่ผลผลิตต่อไร่ไม่สูงนัก เฉลี่ยอยู่ที่ 300-450 กิโลกรัมต่อไร่ เนื่องจากสภาพปัญหาดินเปรี้ยว แต่หลังจากศูนย์ศึกษาการพัฒนาพิกุลทอง อันเนื่องมาจากพระราชดำริ ประสบความสำเร็จในการแก้ปัญหาดินเปรี้ยวตามแนวพระราชดำริ จึงได้นำมาขยายผลในพื้นที่ดังกล่าว ทำให้ปัจจุบันผลผลิตข้าวหอมกระดังงาเพิ่มขึ้นเฉลี่ย 650-700 กิโลกรัมต่อไร่ ถึงแม้ผลผลิตข้าวเฉลี่ยต่อไร่จะเพิ่มขึ้น แต่ก็ยังไม่คุ้มทุน เนื่องจากราคาไม่ดี หากจำหน่ายในรูปของข้าวเปลือกหรือข้าวสาร อีกทั้งผลผลิตก็มีไม่มากพอเมื่อเทียบกับข้าวพันธุ์อื่นๆ ทำให้ชาวบ้านช่วยกันคิดหาทางเพิ่มมูลค่าด้วยการแปรรูปเป็นข้าวซ้อมมือบรรจุถุง ซึ่งนอกจากเป็นการสร้างมูลค่าเพิ่มแล้ว สมาชิกไม่ต้องหาตลาดเองด้วย โดยผลผลิตข้าวทั้งหมดจะจำหน่ายให้แก่กลุ่มในราคาตามที่สมาชิกได้ตกลงกันเพื่อนำมาแปรรูปเป็นข้าวซ้อมมือบรรจุถุงเพื่อจำหน่ายต่อไป ปัจจุบันทางกลุ่มรับซื้อข้าวเปลือกหอมกระดังงาจากเกษตรกรที่เป็นสมาชิกในราคากิโลกรัม 14 บาทเพื่อนำมาแปรรูปเป็นข้าวซ้อมมือบรรจุถุง ตราสัญลักษณ์ข้าวซ้อมมือหอมกระดังงา ฝีมือกลุ่มแม่บ้านโคกอิฐ-โคกใน โดยจะจำหน่ายถุงละ 45 บาท ต่อน้ำหนัก 1 กิโลกรัม
- ใช้วัตถุดิบที่มีการผลิตในพื้นที่ของชุมชนเป็นสินค้าที่มาจากภูมิปัญญาท้องถิ่น มีจุดเด่นเฉพาะตัวสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มได้
- เป็นพันธุ์ข้าวที่มีเยื่อหุ้มเมล็ดสีแดง ข้าวกล้องเมื่อหุงสุกนุ่มเล็กน้อย ส่วนข้าวซ้อมมือเมื่อหุงสุกมีความนุ่ม มีปริมาณธาตุแคลเซียมในข้าวกล้องสูงกว่าข้าวพันธุ์/สายพันธุ์อื่น และมีปริมาณไฟเตทต่ำกว่าข้าวหลายพันธุ์/สายพันธุ์
- อุดมไปด้วยวิตามินอี, วิตามินบี 1 และมีสารกาบา (GABA) 27.25 การรับประทานข้าวหอมกระดังงาเป็นประจำ จะช่วยให้แลดูอ่อนกว่าวัย การทำงานของระบบประสาทและหัวใจมีประสิทธิภาพป้องกันการเกิดโรคมะเร็ง โรคเบาหวาน โรคอัลไซเมอร์ และช่วยควบคุมน้ำหนัก หากรับประทานในแบบข้าวกล้อง ข้าวหอมกระดังงาจะให้แคลเซียม และธาตุเหล็กสูง ปริมาณสังกะสีมากหากรับประทานในแบบข้าวกล้องงอก (สำนักงานเกษตรอำเภอตากใบจังหวัดนราธิวาส .2562)
- ผู้ประกอบการมีความรู้และความชำนาญในการผลิตสินค้าเป็นอย่างดีเนื่องจากได้รับการถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น เทคโนโลยีการผลิตจากบรรพบุรุษสู่ลูกหลานจนถึงปัจจุบัน
- ผู้ประกอบการเกษตรกรยังขาดความรู้ความเข้าใจในเรื่องระบบการจัดการที่ดีและขาดวิทยาการสมัยใหม่ที่เหมาะสมขาดความเชื่อมั่นระบบการผลิต ขาดคุณภาพการผลิตมาตรฐานอาหารปลอดภัย (Food Safety)ต้นทุนการผลิตสูง
- ผู้ประกอบการยังขาดการบริหารจัดการที่เป็นระบบ ขาดการประชาสัมพันธ์เพื่อเพิ่มช่องทางการจัดจำหน่าย ขาดการส่งเสริมและพัฒนาผลิตภัณฑ์
- ผู้ประกอบการขาดการพัฒนาบรรจุภัณฑ์ขาดการพัฒนา ตราสัญลักษณ์
- ผู้ประกอบการขาดความรู้และความเข้าใจในเรื่องกฎระเบียบ การส่งออก
- เทคโนโลยีในการผลิตสินค้าต่ำ จึงขยายกำลังการผลิตเพื่อผลิตสินค้าจำนวนมากได้ยาก
- สินค้า OTOP มีการผลิตที่ซ้ำและเลียนแบบกัน
- ประเทศไทยได้รับมอบหมายในการจัด ทำ Road map ทางด้านการท่องเที่ยวและ การบิน อาจทำให้มีนักท่องเที่ยวเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศไทยมากขึ้น
- พฤติกรรมของผู้บริโภคในตลาดอาเซียน นิยมสินค้าของประเทศไทย รวมทั้งสินค้าที่เน้นสุขภาพ การเลือกซื้อผู้บริโภคจะคำนึงถึงประโยชน์ของสินค้าต่อสุขภาพ มีความใส่ใจในเรื่องของคุณภาพของสินค้ามากขึ้น ผู้ผลิต ผู้ประกอบการสินค้า OTOP จึงต้องปรับปรุงสินค้าให้มีคุณภาพตรงกับความต้องการของตลาด โดยเฉพาะสินค้า OTOP ประเภทอาหาร เครื่องดื่มที่ต้องได้รับการรับรองมาตรฐานด้านสุขอนามัย การแสดงฉลากเกี่ยวกับอายุของสินค้า การใช้ส่วนประกอบที่ปลอดภัย
- หน่วยงานที่เกี่ยวข้องมักจะมีแผนของตนเองขาดการบูรณาการอย่างมีประสิทธิภาพ
- แหล่งเงินทุนภายในประเทศไม่เอื้ออำนวยต่อผู้ประกอบการสินค้า OTOP
- เพื่อเพิ่มมูลค่าของข้าวหอมกระดังงาที่เป็นข้าวพื้นเมืองของจังหวัดนราธิวาส
- เพื่อสร้างงาน สร้างรายได้เสริม ให้กับชาวบ้านในชุมชน
- ยกระดับข้าวซ้อมมือข้าวหอมกระดังงาให้เป็นอาหารฮาลาลสำหรับผู้บริโภค
- เชื่อมโยงการผลิตชุมชนไปสู่การตลาดระดับชุมชน จังหวัด และประเทศ
- กลุ่มคนทั่วไป
- กลุ่มข้าราชการ
- กลุ่มนักเรียนนักศึกษา
- ข้าวซ้อมมือที่มีรสชาติอร่อยและใช้วัตถุดิบจากชุมชนผ่านกรรมวิธีในการแปลรูปตาม ภูมิปัญญาของชาวบ้าน
| ผลิตภัณฑ์ | ราคาขาย | |
| ขายปลีก (บ./ชิ้น) | ขายส่ง (บ./ชิ้น) | |
| 1.ข้าวซ้อมมือแบบถุงซิปล็อค | 50-60 บาท/ก.ก. | 1.ข้าวซ้อมมือแบบถุงซิปล็อค |
| 2.ข้าวซ้อมมือแบบถุงธรรมดา | 50 บาท / ก.ก. | 2.ข้าวซ้อมมือแบบถุงธรรมดา |
- หน้าร้าน
- ประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ (social media) ของหน่วยงานราชการ
- ปากต่อปาก
- เชื่อมโยงการขายกับผู้ประกอบการร้านค้าทั้งในระดับชุมชน จังหวัด และประเทศ
| สินค้า | จำนวน | คิดเป็นเงิน / บาท |
| ข้าวเปลือก | 120 กิโลกรัม | 6,000 บาท |
| ค่าแรง | 300 ต่อคน 3 คน | 900 บาท |
| ค่าส่ง | - | 100 บาท |
| เดือน | รายการต้นทุนกระเป๋าบุผ้า | ต้นทุนคงที่ | ต้นทุนผันแปร | ยอดผลิตหรือจำนวนหน่วยขายต่อเดือน | ยอดจำหน่าย (รายเดือน) |
| มิ.ย.62 | รายการวัตถุดิบ (ต้นทุนผันแปร) รายการอุปกรณ์ (ต้นทุนคงที่) |
| ประเด็นด้านการพัฒนา | เป้าประสงค์ | ตัวชี้วัดเป้าประสงค์ | แผนระยะสั้น (ปฏิบัติได้ทันที) | แผนระยะกลาง (ไม่เกิน 2 ปี) | แผนระยะยาว (ไม่เกิน 5 ปี) | หน่วยงานสนับสนุน |
1. การบริหารจัดการองค์กร |
เพิ่มศักยภาพการบริหารจัดการองค์กรและศักยภาพการประกอบธุรกิจ |
1. แนวทางการปฏิบัติตามโครงสร้างบริหารองค์กรชัดเจน 100% |
1. กำหนดเป้าหมาย กฎระเบียบหรือข้อบังคับขององค์กรเป็นลายลักษณ์อักษรและเผยแพร่ให้สมาชิกทุกคนรับทราบ 2. รวบรวมข้อมูลขององค์กรเพื่อใช้เป็นพื้นฐานในการบริหารจัดการและวางแผนองค์กรโดยปรับปรุงให้เป็นปัจจุบันอยู่เสมอ 3. ทบทวนกฏระเบียบหรือข้อบังคับเป็นระยะในรอบปีหรือเป็นระยะเวลาตามความเหมาะสม 4. จัดอบรม/เข้าร่วมกิจกรรมฝึกทักษะให้สมาชิกที่รับผิดชอบแต่ละฝ่า |
1. จัดหาแรงงานและพัฒนาทักษะ ทั้งทักษะในการทำงานเชี่ยวชาญเฉพาะทาง เช่น การควบคุมเครื่องจักรสีข้าว การควบคุมคุณภาพข้าวเปลือก เป็นต้น |
- หาพันธมิตรเพื่อช่วยพัฒนาธุรกิจ เช่น พันธมิตรที่มีศักยภาพด้านการตลาด ศักยภาพด้านการขาย ศักยภาพด้านนวัตกรรม เป็นต้น โดยอาจขอให้หน่วยงานภาครัฐช่วยเป็นผู้ประสานหรือจับคู่ธุรกิจให้ |
- สำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรม |
2. การตลาด |
เพิ่มช่องทางการตลาดทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ |
1. ฝ่ายการตลาดสามารถใช้สื่อออนไลน์สร้างร้านค้าออนไลน์และรับคำสั่งซื้อได้ |
1. ศึกษาแนวโน้มความต้องการของกลุ่มเป้าหมายเพื่อผลิตสินค้าได้ตรงกับความต้องการของลูกค้า |
1.พัฒนาช่องทางกระจายสินค้าและบริการออนไลน์เพื่อลดอำนาจการต่อรองจากร้านค้าปลีก |
1. สร้างภาพลักษณ์ความเป็นอัตลักษณ์ท้องถิ่นและความเป็นเอเชีย ด้วยการค้นหาอัตลักษณ์ และเรื่องราวเฉพาะกลุ่มของตน เพื่อสร้างจุดแข็งและถ่ายทอดเรื่องเล่าผ่านสื่อโซเชียล ประชาสัมพันธ์คุณค่าผลงานของกลุ่ม |
- กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม |
3. การผลิตและงานสนับสนุนการผลิต |
มีนวัตกรรมใหม่ๆ ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ และการรับรองมาตรฐานที่เป็นสากล |
1.มีผลิตภัณฑ์รูปแบบใหม่ที่เป็นนวัตกรรม และผ่านการรับรองมาตรฐาน |
1. บันทึกรายละเอียดในการจัดซื้อ/จัดหาวัตถุดิบ/ปัจจัยการผลิต แหล่งที่มา โดยจัดเก็บ บันทึกเหล่านั้นในระยะเวลาตามความเหมาะสม เพื่อใช้เป็นข้อมูลในการอ้างอิงในการผลิตครั้งต่อไป จัดทำแนวทางการตรวจสอบคุณภาพวัตถุดิบให้ตรงกับความต้องการ |
1. พัฒนาศักยภาพในการผลิตหรือสร้างผลิตภาพ (Productivity) เพื่อรองรับการสั่งซื้อคราวละมากๆ โดยการสร้างเครือข่ายระหว่างกันและมีกลไกในการเชื่อมโยงเครือข่ายผู้ผลิต ทั้งในรูปแบบกลุ่มที่ผลิตสินค้าประเภทเดียวกัน และกลุ่มที่ผลิตสินค้าสนับสนุนในห่วงโซ่อุปทาน |
1.พัฒนาผลิตภัณฑ์อาหารพร้อมทานเพื่อสุขภาพที่เป็น Clean label และเฉพาะกลุ่มบุคคลหรือบุคคลที่เป็นโรค เช่นอาหารพร้อมทานไร้กลูเตน อาหารพร้อมทานออร์แกนิค อาหารพร้อมทานมังสวิรัติ เป็นต้น |
- สถาบันการศึกษา |
4. บัญชีและการเงิน |
ระบบบัญชีที่ได้มาตรฐาน สามารถวิเคราะห์จุดคุ้มทุน ,รายงานรายรับ-รายจ่ายได้อย่างเป็นปัจจุบัน |
จัดการระบบบัญชีแบบมีมาตรฐาน ได้ 100% |
1.ทำบันทึกรายรับ/รายจ่ายในรูปแบบที่เหมาะสม เพื่อให้ได้ข้อมูลการรับ-จ่ายที่ถูกต้องและตรวจสอบได้ |
1. พัฒนาระบบการเงินและบัญชี ให้มีการจัดทำงบการเงินที่ถูกต้องในทุกปีเพื่อให้สามารถวางแผนและควบคุมการดำเนินธุรกิจได้อย่างมีประสิทธิภาพ |
ทำระบบบัญชีให้ได้มาตรฐาน แสดงสถานะทางการเงินและการหมุนเวียนของเงินในธุรกิจ จากการวางระบบบัญชีและการเงินที่ดี เพื่อช่วยในการเข้าสู่แหล่งเงินทุนจากสถาบันการเงินต่างๆ |
- สถาบันการศึกษา |